21.10.2011

Canım yavrum;

Bugün senin cinsiyetini öğrendim. Baban henüz bilmiyorJ Bugünkü görüntün daha belirgindi tabi. Ellerin, ayakların, başın… Doktor amcalar tek tek gösterdikçe içimden sevinç çığlıkları attım. İki elini başının yanına almıştın. Sanki kendini dış dünyaya kapatmış yada bir şeye kızmışsın gibi. J Ama yine de çok sevimli görünüyordun. Dayanamayıp doktor amcanın yanında “yerim ben seni” dedim sana. Bu hafta itibarıyla 3 aylık oldun. Yani sana kavuşmamıza 6,5 ay kaldı. Senin varlığını anneannen hariç nerdeyse herkes biliyor. 2 hafta sonra kurban bayramı olacak. Ve ben Konya’ya gidip dedene ve anneannene kendim söylemek istiyorum. Gerçi o zamana kadar karnım iyice çıkmış olacak ve görür görmez anlayacak ama neyse.

Annesinin bir tanesi; doktor amcaya da söyledim, o testleri yapmayacağız. Çünkü seni her halinle kabul ettik biz. İnşallah rabbim seni sağlıklı bir şekilde bize gönderir. Ama ne olursa olsun sen bizim evladımızsın ve biz seni ÇOK seveceğiz.

Belki uğursuzluk getireceğine inandırıldık, belki de abartmamak için, henüz seninle ilgili yada sana dair hiçbir şey almadık. Neden bilmiyorum belki de cinsiyetin belli olsun diye bekledik. Artık BEN bildiğime göre başlasın alışverişlerJ. Baban güya merak etmiyormuş yada önemli değilmiş gibi davranıyor ama bir görsen halini çok komik. “kız dimi? Erkek mi?” diye soruyor, ama cevap alamadıkça daha çok merak ediyor. Nasıl olsa 1-2 güne kadar daha fazla dayanamayıp bana soracak, ısrar edecek, öğrenecek. O güne kadar senle ben biliyoruz sadece.

21.10.2011