Emir Dirar'ı nadir de olsa dışarı çıkartmıştık Konya'dayken. İşte bu "addaaa"lardan birinde onu taşıma şeklimiz :) Büyüdüğünde bu fotoğrafa bakıp "anneee... ne kadar küçükmüşüm!" desin diye bu anı görüntüledik.
Bilindiği üzere oğlumuz pek bir ciddi :)
Kaşlar hep çatık, nadiren gülümsüyor ve bakışlarımız her zaman acayip sert >:I
Ama bu görüntü tam bir Superman pozu :) Birazdan uçuşa geçecek sanki. O bilekler yenmez de napılır...
Bu fotoğraf için yorum yapamıyorum artık. Mercimek ve nohut taneleri serpiştirilmiş sanki. Benim ellerimin de normalden küçük olduğunu bilenler boyut konusunu daha iyi anlayabilir sanırım :)Allah'ım bu ayaklar beni öldürecek...
En sevdiğimi en sona bıraktım. Alın size bilgisayara, cep telefonlarına duvar kağıdı olacak bir kare. Zaten Emir Dirar doğduğundan beri hepimizin cep telefonları ve bilgisayarları onunla kaplandı, hafıza kartları şimdiden doldu :)
Lütfen dualarınızı eksik etmeyin yavrumuzdan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder