Eyüp sahili Emir Dirar'ın ilk adımlarına mekan oldu. Gerçi denemeler evde başladı ama açık havada daha da hızlandı sanki. Çok aceleci davranmasa, küçük ve sakin adımlarla başlasa çoktan yürümüştü :) Boyundan büyük kocaman adımlarla yürümeye çalışınca e tabi bol bol düşüyor minik adamımız. Bu düşmelerin etkisiyle de korkuyor kendi başına adım atmaya. 2-3 adım sonra hoop yerde :)
Ya babasının elinden yada annesinin elimden tutup turlamak en büyük zevkimiz. Tabii ki tek elden tutarak :) Kendisi kadar su şişesi de oyuncak oldu.
Cicilerde pek yakıştı dimi Elif teyzesi? Bir süre sonra küçük prensimiz bağımsızlığını ilan edip çekip gitti tek başına :) Zaten emekleme hızı inanılmaz, yetişmek için koşturuyoruz peşinden. Etrafta oynayan çocukların yanına son sürat emekleyerek gitti. Hayranlarımıza bir başka grup daha eklenmiş oldu :D
Çocuklar oyunlarını bırakıp hemen Emir Dirar'ın yanına geldiler. Yerdeki çimleri koparıp birbirlerinin kafasına hatta bizim ufaklığın kuağına atmaya başladılar. Ne de güzel oynuyorlar demeye kalmadan, Emir Dirar çimleri yemeye kalkmaz mı???
Yavrumuz yazık hiç kendi akranlarıyla birarada olamadığı içi nerde çocuk görse anında oraya yöneliyor. Çok mu sevimli ne, hep etrafından sevgi ve ilgi görüyor:)
Kuşların olduğu bölüme gelince oğlumuzu kuşlarla haşır neşir edelim dedik. Burdaki kuşlar fazla beslenmiş galiba pek yüz vermiyorlar insanlara. Yanımıza gelen bir kız elindeki yemlerden bize de verdi. Emir Dirar'a gösterdik önce napması gerektiğini: "...al bunlarıııı at kuşlaraaaa..." Elimizdeki yemleri minicik parmaklarıyla avuçladııııı.... ve hoooop ağzına ! :D :D :D
E çocuğu "kuşum" diye sevince o da kendini besledi önce:)
Güzel ve güneşli bi günden bize kalan bu komik anlar oldu. Artık havalar ısınsa da bu anıları çoğaltabilsek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder