Emir Dirar 1 Yaşında

Tam bir yıl geçmiş, ne çabuk? Minik yavrumuz dolu dolu 1 yaşında artık. 15 Nisan hafta içine denk geldiği ve bütün davetlilerimiz çalışan insanlar olduğu için kutlamamızı 5 gün sonra yaptık. Tabi hazırlıklar çok daha önceden başlamıştı. Yazının sonunda görüntülerde olmayan ilginç (?) durumları anlatırım, ama önce güzellikler.

Genel görüntüyle başlayalım.

  

 

Mekanımız Eyüp Sultan Konağı'ydı. Küçük ama çok sevimli bir oda olan Şehzade Salonunda harika bir doğum günü organizasyonu yaptık. İlk misafirimiz Elif Vera geldiğinde minik şehzademiz uyuyordu. Öğle uykusundan sonra aramıza katıldığı için ilk karelerde doğum günü çocuğu yoktu.

 

 

Konseptimiz balonlar ve flamalardı. Tek tek elde hazırlanan bütün bu süslemeler misafirlerimizden yine büyük beğeni topladı. Geceli gündüzlü onca emeğe değdi :) 

 

 

Bu dünya şekeri masa süsünde kimlerin emeği yok ki :) Ama en büyük emek Elif teyzesinin. Çok badireler atlattı bu nesne. Sürreal durum tamamen tesadüf eseri ama garip bi hoşluk kattı. Ellerine, nefesine sağlık Elif Teyzesi.

 

 

Masayı renklendirmek için amerikan servisler tasarladım. Bardakları süslemeden olmazdı, e tabi çatal-bıçağı da ;) Tabakların üstüne minik bi bayrak serisi de koymak istedim. Böyle sempatik bi görüntü çıktı ortaya :)

 

 

Doğum günü çocuğunun mama sandalyesi ve kafasına hiçbir şey taktırmayan oğlumuzun 1-2 karelik başında tutabileceğimi bile bile hazırladığım şapkası da böyleydi :) Bunlar ve diğer tüm flama serilerini tek tek desenlerden hazırladım. Bazı desenleri kendim yaptım, diğerlerini de bazı sitelerden indirdim. E gerisi zaten kes yapıştır.

 

 

Emir Dirar bütün bu süslemeleri hazırladığım sırada eline ne geçirirse yeme eğilimindeydi ; kağıtlar, kalemler, makas(:o) Neyseki bi kaza olmadan herşeyi kontrol altına aldım -şimdilik-

 

 

Kapıdan girişte keçeden yapılmış bu balon zinciri karşıladı konuklarımızı.

 

 

Konseptimiz balonlar olunca heryer balon dolsun istedim. Günün sonunda bir kısmını Elif Vera ablamıza, kalanını da Eyüp meydanındaki çocuklara hediye ettik. Farkettim ki balon beni mutlu eden bişeymiş.

 

 

İşte bütün konuklarımız geldiii. Erken kalkmak zorunda kaldığı için Enes abimiz bu karede yok. Bizim gibi "#kirazçekirdeği" bi aile için çok çok güzel bi kutlamaydı. Manevi dedesi Burhan Abinin kucağında kikirdeyen boncuğumuza papyon ne de yakışırmış?

Deniz Teyzesi de kucağından indirmek istedemedi bizim ufaklığı. Seda Teyzemiz doğal olarak "fazla" alaka gösteremedi ;) Bir ipte iki cambaz durumları...
 

Emir Dirar'ı yanlız bırakmayan tüm sevdiklerimize bir kere daha teşekkür ederiz.

 

İşte Elif teyzemizin yaptığı nefis pastamız. Emir Dirar henüz pastanın ne olduğunu anlayamayacak kadar küçük olduğu için sade ama sevimli bir pasta arayışına girmiştik. Cupcake diyerek yola çıksak da sonunda bu puf puf, lezzetli mi lezzetli pastaya karar verdik. Süslemesi de ayrıca keyifliydi. "Colors' cookie" ye teşekkürler.
 

 

 Emir Dirar'ın önlüğü de çok şirin oldu. Babası çok zor tuttu muma dokunmaması için. Tahmin ettiğim gibi şapkasını başında sadece fotoğraf çekebilecek kadar tutabildik. Çok ama çok yakıştı minik yaramazımıza şapkası.

 

 

 Mum üflerken bize Elif Vera ablamız yardımcı oldu sağolsun. Peki Emir Dirar pastasını naptı? Adım adım geliyor:

 

 

Doğum günü eğlencesi böyle olur :D

 

 

Şimdiye kadar bişey yerken HİÇ bu kadar mutlu olmamıştı. Tamam pasta çok lezzetliydi ama ellerini, yüzünü, saçlarını, üstünü-başını hatta oturduğu sandalyeyi tamamen pastaya bulanan doğum günü çocuğu buna o kadar sevindi ki anlatamam. O pastayı mıncıklarken bizi kahkaha krizine soktu. Tam bi "1 yaş doğum günü" oldu onun için. İlk kez gönlünce batırdı ortalığı, tüm parmaklarını kullanarak bişeyler yedi ve kelimenin tam anlamıyla "mutlu"ydu.

 

 

Misafirlerimize hediye etmek için yine balon konseptinin devamı bu keçe magnetleri yaptım.

 

Gelelim işin maceralı kısmına;) İstanbul'da pek fazla çevremiz olmadığı için aslında parti organizasyonu yapmayı bile düşünmüyordum."kim gelir" sorusuna tam bi yanıt veremediğim için son 2 hafta kalana kadar "parti yok" diyordum. Fikrimi değiştiren Elif teyzesi ve Taha abisi oldu aslında. Ufak bi hesap kitap işinden sonra başladık hazırlanmaya.

Çok istemesine rağmen aramızda olamayan Harika ablasına son anda Konya'ya giden Taha abisi eklendi. Sayımız düştü, paniklemeye gerek yok.

13 Nisan olarak karar verdiğimiz partiyi Elif teyzesinin isteği ile ve zorunlu sağlık sebepleriyle 1 hafta erteledik, panik yok herşey yolunda.

Parti alışverişi için Elif teyzesiyle bir türlü denk getirip buluşamadık, sonunda yalnız gittim ve işgüzar bi esnafın eline düştüm, panik yapacak bişey yok.

Masa süsü yapmak için kullanacağı bir türlü şişiremeyen Elif teyzeye Emir Dirar'ın babasından yardım eli uzandı ve bir torba dolusu şişirilmiş minik balon ulaştırıldı, herşey yolunda no panic.

Kafası bu aralar çok dağınık olan Elif teyzesiyle sürekli yaptığımız görüşmeleri daha fazla aksilik çıkmasın diye son gün kestik. Fırtına öncesi sessizlik  ( dıp dıp... dıp dıp... dıp dıp...)

Parti sabahı bütün kara haberler arka arkaya geldi.

Pastanın kalıbı kırılmış, yedek kalıp kaybolmuş

Zar zor şişirilip yapıştırılan baloncuklar hooop sönmüşler

Bu işleri yapanların en yakın arkadaşı silikon tabancasının silikonu bitmiş

Ve öldürücü darbe: Elif teyzesinin oğlu Enes su çiçeği olmuş

:-x

PANİİİK!!!

Herşeyden vazgeçme ve iptal etme noktasındaydım ki vazgeçirildim.İyi ki iptal etmemişiz, tüm aksiliklere rağmen MUH-TE-ŞEM bir "ilk yaş doğum günü" oldu. Hasta çocuğunu babasına emanet edip bizi yalnız bırakmayarak büyük fedakarlık yapan Elif teyzesine teşekkürlerimizle... Küçük Enes'e büyük geçmiş olsun dileklerimizle. 

 

Emir Dirar için ilk yaşına özel ayrıca bi yazı yazacağım. Bu yazı için son söz olarak : " iyi ki doğdun oğlum, iyi ki varsın, sağlıklı mutlu huzurlu gönlünce bir ömrün olsun inşallah"